بسم رب الشهداء و الصدیقین

قراری که با خودم گذاشتم این بود که توی این وبلاگ از سیاست و مسایل اجتماعی ننویسم چون تو این وبلاگ هدف دیگه ای داشتیم . و به دلایلی چند وقت کم و بیش می اومدم و دالی می کردم و می رفتم ولی قول می دم چند وقت جدی بنویسم و متفاوت با چیزی که تا الان نوشتم . خوشحال می شم نظراتون رو بدونم. شاید هم فیلتر شدیم ولی مطمئناً هستم و باز هم می نویسم.

این مدت ننوشتم تا شاید آروم بشم و نوشتم احساسی نباشه. ولی هر دم از نو غمی آید به مبارک بادم.

این چند وقته خبر زیاد بوده، شور و شوق انتخابات، حضور دوباره موسوی بعد از سالها(کسی که اکثر مردم خاطره خوبی از اون دارن. کسی که ایران بعد از انقلاب و حواشیش رو در زمان جنگ با نفت 8 دلار اداره کرد و مردم در آسایش بودند، کاری که امروزه با نفت 100 دلار نتونستن آقایون جراح اقتصادی انجام بدن و فضاحت به بار آوردن). 

یا خود تبلیغات و حضور مردم (یادآور خاطره دوره خاتمی بود). چیزی که بیشتر به چشم اومد رنگ سبز بود که خودنمایی می کرد ....

یا خبر اعجاب انگیزه نتایج انتخابات که ساعت 4 صبح شبکه 6 رئیس جمهور محترم(؟!!!) رو با 18 میلیون اعلام کرد و حرف بسیاره. 

بعد راهپیمایی و اعتراض و منحرف شدن اعتراضات و اغتشاش طلب جلوه دادن معترضین و کشتار و ...

در میون تمام این حوادث  ولی چیزی مهمتر از این نبود که در طی دو هفته  3 بیمار تالاسمی به دلیل در اختیار قرار داده نشدن دارو (فاکتور 7) از طرف سازمان بسیار محترم دولتی فوت کردن. و دلیل اون سازمان هم چیزی نبود جز اینکه هزینه بیماران از حد نصاب بیشتر شده است و از دارو محرومند. این دولت مورد تایید و نزدیک به فکر مقام معظم هست که از اون دفاع می کنند.

قابل توجه دوستان حکومتی و وزیر عالی مقام بهداشت که روز جمعه پای منبر می شینن و نت برداری می کنند.

تذکر: این خبر در روزنامه همشهری 88/03/31 نوشته شد. اگر هم باور ندارید همین الان توی سرچ گوگل بنویسین فاکتور 7 و ببینید که اولین تیتر میاره یا نه؟ یا همشهری آنلاین کامل بخونین.

نیایش:

پروردگارا، جان ناقابلی دارم .... 

و روح نه چندان سالمی دارم ...

و آبرویی و صداقتی ....

به حق این ساعت دست ریا کاران را بر ملا گردان.

به حق این ساعت شر آنان که تشنه قدرتند نه شیفته خدمت را از سر این ملت و کشور و تمامی ملتها و کشورها کوتاه گردان .

شاد باشید و موفق (هرچند میدانم شادی در این روزگار سخت است)