زحمتکشان

                                   در خوابند

شب به دستان

              بت پرستان

                                 بیدار

ای جانبازان

             رزمندگان

                                اکنون کجائید

انسانی مرد

            انسانی رفت

                              آزادی کو؟

یکی آمد

           با پتک سیاه

                             پرواز را کشت

ای طلوع

            خونین از شرم

                             تو بگریز

صبح خونبار

           در خون من

                            با نور امید

هم خاک من

           هموطنم

                           یک تا برپا خیز...

بسم رب الشهداء و الصدیقین

قراری که با خودم گذاشتم این بود که توی این وبلاگ از سیاست و مسایل اجتماعی ننویسم چون تو این وبلاگ هدف دیگه ای داشتیم . و به دلایلی چند وقت کم و بیش می اومدم و دالی می کردم و می رفتم ولی قول می دم چند وقت جدی بنویسم و متفاوت با چیزی که تا الان نوشتم . خوشحال می شم نظراتون رو بدونم. شاید هم فیلتر شدیم ولی مطمئناً هستم و باز هم می نویسم.

این مدت ننوشتم تا شاید آروم بشم و نوشتم احساسی نباشه. ولی هر دم از نو غمی آید به مبارک بادم.

این چند وقته خبر زیاد بوده، شور و شوق انتخابات، حضور دوباره موسوی بعد از سالها(کسی که اکثر مردم خاطره خوبی از اون دارن. کسی که ایران بعد از انقلاب و حواشیش رو در زمان جنگ با نفت 8 دلار اداره کرد و مردم در آسایش بودند، کاری که امروزه با نفت 100 دلار نتونستن آقایون جراح اقتصادی انجام بدن و فضاحت به بار آوردن). 

یا خود تبلیغات و حضور مردم (یادآور خاطره دوره خاتمی بود). چیزی که بیشتر به چشم اومد رنگ سبز بود که خودنمایی می کرد ....

یا خبر اعجاب انگیزه نتایج انتخابات که ساعت 4 صبح شبکه 6 رئیس جمهور محترم(؟!!!) رو با 18 میلیون اعلام کرد و حرف بسیاره. 

بعد راهپیمایی و اعتراض و منحرف شدن اعتراضات و اغتشاش طلب جلوه دادن معترضین و کشتار و ...

در میون تمام این حوادث  ولی چیزی مهمتر از این نبود که در طی دو هفته  3 بیمار تالاسمی به دلیل در اختیار قرار داده نشدن دارو (فاکتور 7) از طرف سازمان بسیار محترم دولتی فوت کردن. و دلیل اون سازمان هم چیزی نبود جز اینکه هزینه بیماران از حد نصاب بیشتر شده است و از دارو محرومند. این دولت مورد تایید و نزدیک به فکر مقام معظم هست که از اون دفاع می کنند.

قابل توجه دوستان حکومتی و وزیر عالی مقام بهداشت که روز جمعه پای منبر می شینن و نت برداری می کنند.

تذکر: این خبر در روزنامه همشهری 88/03/31 نوشته شد. اگر هم باور ندارید همین الان توی سرچ گوگل بنویسین فاکتور 7 و ببینید که اولین تیتر میاره یا نه؟ یا همشهری آنلاین کامل بخونین.

نیایش:

پروردگارا، جان ناقابلی دارم .... 

و روح نه چندان سالمی دارم ...

و آبرویی و صداقتی ....

به حق این ساعت دست ریا کاران را بر ملا گردان.

به حق این ساعت شر آنان که تشنه قدرتند نه شیفته خدمت را از سر این ملت و کشور و تمامی ملتها و کشورها کوتاه گردان .

شاد باشید و موفق (هرچند میدانم شادی در این روزگار سخت است)