با كمي تاخير سال نو مبارك .

نمي شود كه بهار از تو سبزتر باشد
گل از تو گلگون تر
اميد ،‌ از تو شيرين تر
نمي شود ، پاييز
غمگين تر از نگاه تو باشد.

نمي شود ، مي دانم ، نمي شود آوازي
                            كه مردي روستايي و عاشق
                            با صدايي صاف
                            در اعماق دره مي خواند
                            در شمالِ شمال
                            رنگين تر از صداي تو باشد .

نمي شود كه بهار از تو سبزتر باشد.
و صداي شيهه ي اسبي تنها در ارتفاع كوه
و صداي گريه سرداب رود
و صداي عابر پيري كه آب مي خواهد
به عمق يك سلام تو باشد
نمي شود كه بهار از تو سبزتر باشد .
نمي شود ك تو باشي ، به مهرباني مهتاب
در آن زمان كه روح دردمندِ ولگردم
                            بستري مي جويد
                            باليني مي خواهد
                            تا شايد دمي بياسايد

نمي شود كه بهار از تو سبزتر باشد .

نمي شود كه تو باشي به مهرباني مهتاب
و اين روح دردمندِ ولگرد
                            باز هم كوله را زمين نگذارد
                            و سر را بر زانوي مهربانيِ تو .

نمي شود كه بهار از تو سبزتر باشد
شكوفه از تو شاداب تر
پاييز ، از تو غمگين تر

نمي شود كه تو باشي و شعر هم باشد
نمي شود كه تو باشي ، ترانه هم باشد
نمي شود كه تو باشي ، گلدان ياس هم باشد
نمي شود كه تو باشي ، بلور هم باشد
نمي شود كه شب هنگام
              عطر نگاه تو باشد
                            ((محبوبه هاي شب)) هم باشند .
نمي شود كه تو باشي ،‌ من عاشق تو نباشم
نمي شود كه تو باشي
                            و من هزار بار خوبتر از اين باشم
                            و باز ، هزار بار ،‌ عاشق تو نباشم
نمي شود ،‌ مي دانم
نمي شود كه بهار از تو سبزتر باشد ...
  
                                                                              از گيله مرد براي محبوبِ آذري

به ياد هفت فروردين ماه و مهرباني هايت . با بهترين آرزوها