خانه به دوش فنا، در شب طوفانی ام

داغ کدامین خطا، خورده به پیشانی ام؟

همسفر بادها، رفته ام از یادها

فاصله ای نیست تا لحظه ی ویرانی ام

خوب، نه آنگونه خوب، تا به بهشتم بری

زشت نه آنگونه زشت، تا که بسوزانی ام

سایه ی اهریمن است، یا شبحی از من است

این که نفس می کشد، در من پنهانی ام

کولی زلفت شبی، خیمه در این دشت زد

آه که تعبیر شد خواب پریشانی ام

                                                                                          "محمدرضا ترکی"