سلام

۱)خیلی نامردی ، خیلی بی معرفتی، اصلا به حساب و کتاب خدا همه چی حل ، همه چی . بهشت مال تو ، برو خوش باش ، اما به حساب کتاب خودت لیاقت این رو داری؟؟؟

خیلی نامردیه که پر رو پر رو توی چشای خدا زل می زنیم و کارهایی می کنیم که اون اصلا دوست نداره بعدم می گیم عالم محضر خداست . این خیلی بی انصافی و بی شرمیه که توی چشای یکی نگاه کنی و حرفی بزنی یا کاری انجام بدی که اون دوست نداره. گاهی اوقات وقتی جلوی کسی اینکار رو انجام می دیم و حرفی رو که نباید می زدیم می گیم رومون نمی شه توی چشماش نگاه کنیم . اما چه جوریاست که در محضر خدا با وقاهت تمام بعضی کارا رو می کنیم و بعضی حرفا رو می زنیم. می شیم مصداق شعر ((قصد خیانت کردن عاشق و بانگ برزدن معشوق بر وی )) از دفتر چهارم مثنوی ابیات ۱۲۰ تا ۱۵۷ . باد رو می بینیم ولی از باد جنبان فراموش می کنیم . انگار نه انگار که بوده ، هست و خواهد بود.

۲)خدا چقدر نزدیک به توست؟۵ متر ، ۱ متر ، ۱ سانت، نزدیکتر از رگ گردن؟؟؟

به نظر من جواب این سوال اونقدر مهم نیست که جواب سوال بعدی . آخه خود خدا خیلی واضح و بی هیچ شبهه ای گفته من از رگ گردن به شما نزدیکترم.

اما سوال مهم اینه که ما چقدر به خدا نزدیکیم؟ جواب این سوال مهمه. چقدر دوست داشتین بشیم دوست صمیمی خدا و چقدر برای رسیدن بهش تلاش کردیم. نه فقط در بعضی روزها و شبها ، بلکه در تمامی ثانیه ثانیه زندگیمون. و چقدر حرمت این دوستی رو نگه داشتیم.

نیایش

بار خدایا:

به دستانم راه چگونه بخشیدن ، به چشمانم چه چیز دیدن را ، به پاهایم صراط مستقیم را ، به فکرم چگونه شناختن را ، به زبانم په گفتن را بیاموز و به قلبم نوری از خود را اعطا فرما.

نكته: تمامي اين مطالبي كه اينجا مي گم به خاطر اين نيست كه من آدم خيلي خوب و داناي كل هستم و دارم نصيحت مي كنم بلكه به خاطر اين مي نويسم كه يه چيزايي رو به خودم هم يادآوري كنم. همين و نه بيشتر.

شاد و موفق باشید.

ازتنهائی مگریز،به تنهائی مگریز،گه گاه آنرابجوی وتحمل کن وبه آرامش خاطر مجالی ده .

یکدیگر را می آزاریم بی آنکه بخواهیم شاید بهتر آن باشد که دردست یکدیگر نهیم بی سخنی . دستی که گشاده است می برد، می آورد ، رهنمونت می شود به خانه ای که نور دلچسبش گرمی بخش است.

                                                                                 ((مارگوت بیگل))